χ. αναγνωστόπουλος : 3 ποιήματα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Χρήστος Αναγνωστόπουλος

 

 

Το όραμα του προφήτη

 

Τελευταία, όποτε είναι να μιλήσω

βλέπω πρώτα μέσα μου ένα δάσος.

Εκεί, είναι φυτεμένο ένα δέντρο

που απ’ όλα τ’ άλλα τριγύρω του

μονάχα εκείνο έχουν σημαδέψει

για να κοπεί.

Τότε καταλαβαίνω πως θα μιλήσω

για την αγάπη.

 

 

*

 

 

Φιλίες

 

Το πουλί έχει για καλύτερο φίλο του το δέντρο.

Εμείς που το βλέπουμε αυτό, μπορούμε

να έχουμε για φίλους και τα δυο.

Ένας που του το είπαμε και του άρεσε

μπορεί να μας έχει φίλους και τους τρεις.

Έτσι θά’ πρεπε ν’ αγαπιέται ο κόσμος.

 

 

*

 

 

Τ’ αστέρια

 

Αυτά που μας ζητάει ο Θεός ν’ αποκτήσουμε,

την ειρήνη, την αγάπη, το δίκιο, εμάς

μας φαίνονται μακρινά σαν τ’ αστέρια,

απλησίαστα μέσα στην περιουσία της νύχτας.

Μόνο που, καμμιά φορά, στην οδοιπορία μας,

μπορεί να τα δούμε να καθρεφτίζονται μέσα

σ’ ένα πηγάδι, πολύ κοντά για να τα κλέψουμε.

     

                                             

~

 

Ο Χρήστος Αναγνωστόπουλος γεννήθηκε το 1953 στον Πειραιά. Σπούδασε Οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και Παιδαγωγικά στην Μαράσλειο Ακαδημία. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η πρώτη του ποιητική συλλογή, Λόγια παραμονής που έγραφα στην Αλίκη, εκδόθηκε το 1984 (εκδ. Δόμος). Από τότε, έχει εκδώσει επτά ακόμη ποιητικές συλλογές και ένα βιβλίο με ποιητικούς μύθους. Υπήρξε μέλος της εκδοτικής ομάδας των περιοδικών «Ερουρέμ» και «Το Κοινόν των Ωραίων Τεχνών». Έχει μεταφράσει ιταλικά ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη καθώς και ποιήματα της αγγλόφωνης ποίησης. Ποιήματά του και κείμενά του για την ποίηση έχουν επίσης δημοσιευτεί σε περιοδικά. Πιο πρόσφατο βιβλίο του, η ποιητική σύνθεση Δέντρο ξανά (εκδ. Περισπωμένη, 2025).

 

 *** Πατήστε εδώ για τα περιεχόμενα του τεύχους ***