χ. σιορίκης : «στο δάσος»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Χρήστος Σιορίκης 

 

Στο δάσος 

 

 

Ο Προμηθέας είχε έρθει 250.000 χρόνια νωρίτερα[i] 

 

Δύο θραύσματα σιδηροπυρίτη –

Επαναλαμβανόμενη καύση στο ίδιο μέρος
σημαίνει εστία
όχι κεραυνό

 

Η σκόπιμη ανάφλεξη
δύσκολα ανιχνεύεται:
η τέφρα σκορπίζεται
ο άνθρακας διαλύεται

μα οι καμένες αποθέσεις
ενδέχεται να σφραγιστούν σε ιζήματα λιμνών

– Στ’ αλήθεια πίστευες πως δεν θα σε βρω; 

 

* 

 

 

Στο δάσος 

 

Αυτές οι λυχνίες κρέμονται

όπως οι καρποί λίγο πριν ωριμάσουν

Οι χυμοί τους βάφουν το αρχαίο πέτρωμα

Πλάσματα που δεν φαντάζεσαι

δοκιμάζουν τη γεύση της φωτιάς

 

 

* 

 

 

Ξενολαός[ii] 

 

Αλλάζει η γλώσσα των στοιχειών

όταν ο άνεμος περνάει απ' τα καμένα

Νύχτες ολόκληρες

άδεια θα μένουν τα λαγκάδια

Θα φεύγουν τα ανάραχα

να τρομάξουν τη θάλασσα

Αν κάποιο ξεμείνει

ρίζες δάφνης, μυρτιάς, σκίνου, βελανιδιάς

θα το δέσουν πισθάγκωνα

να τους μάθει τη γλώσσα

και την προφορά της βροχής

 

 

*

Αυτά για την ώρα 

 

Στον Ντοστογιέφσκι βρήκα

δύο σταχτιά ιδρωμένα άλογα

 

Τον δέκατο ένατο αιώνα

κανείς δεν εξυμνούσε

τη λεπτή κινητικότητα του αμαξά

Στις μέρες μας

δεν υπάρχει αμαξάς

έχει μείνει η λεπτή κινητικότητα

 

Πληθαίνουν οι όροι

όσο αδειάζουν τα χέρια

 

και το πρόσωπο
κάνει ρυτίδες από την απορία 

 

---

[i] Τίτλος άρθρου από το Associated Press.

[ii] Στην κυθηραϊκή παράδοση, "ξενολαός" είναι το τάγμα των ξωτικών και των δαιμόνων, που κάνουν παρέλαση τις νύχτες στα λαγκάδια με μεγάλο θόρυβο και όργανα. 

~

 

Ο Χρήστος Σιορίκης (γ. 1989) μεγάλωσε στο Αγρίνιο και ζει στην Αθήνα. Εργάζεται ως δάσκαλος Ισπανικών, γράφει ποιήματα, και μεταφράζει ποίηση και δοκίμιο. Η ποιητική του συλλογή Η πρώτη φορά (Αντίποδες, 2018) ήταν υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου στην ποίηση, του περιοδικού «Ο Αναγνώστης». Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, σε ανθολογίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ο ίδιος έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, το βιβλίο Η σαγήνη του λόγου (συνομιλίες του Χούλιο Κορτάσαρ με τον Ομάρ Πρέγο· Εξάντας, 2020) και, σε συνεργασία με τη Μαίρη Γιόση, το μοναδικό θεατρικό έργο της Ισπανίδας φιλοσόφου Μαρία Θαμπράνο [Maria Zambrano], Ο τάφος της Αντιγόνης (Loggia, 2025· Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης του Φεστιβάλ ΛΕΑ [Λογοτεχνία Εν Αθήναις], 2026). Κυκλοφορεί επίσης η δεύτερη ποιητική του συλλογή, Ποια χώρα είμαι (Ροές, 2025).

 

 *** Πατήστε εδώ για τα περιεχόμενα του τεύχους ***